วันนี้อารมณ์ดี

เอาเรื่อง มี๊มี๊ มาเล่าให้ฟัง

มี๊ๆ คือ ครูคนที่ทำให้เป๋าเป่าประทับมากที่สุด

คือ คนที่ทำให้เป๋าเป่ามีความกล้าในทางที่ถูก

คือ คนที่ทำให้เป๋าเป่ารุ้จักการให้ผู้อื่นมากขึ้น

การได้ทำอะไรเพื่อเค้าแร้วเค้ายิ้มให้จะมีความสุขมากๆ

แต่เค้าก้อคือคนที่ทำให้เป๋าเป่าเสียใจและดีใจได้เรื่อยๆ

หลังจากที่เค้ารุ้ว่าเป๋าเป่าชอบเค้า เค้าก้อเริ่มตีตัวออกห่าง

เหมือนมี๊ๆพยายาม บอกให้เป๋าเป่ารุ้ว่า เราอะต่างกันนะ

แต่เป๋าเป่าก้อยังรักเค้าอยู่ดี แต่เป๋าเป่าว่า

เป๋าเป่ารักเค้าแบบที่เค้าเป็นครูนั่นแหละ ม่ายช่ายแบบที่เค้าคิดหรอก

แต่ก้อนะคงช่วยไม่ได้ก้อสิ่งที่เป๋าเป่าทำมันชวนให้คิดนี่

ก้อเป๋าเป่าจะคอยซื้อน้ำเติมกระติกให้มี๊ๆอยู่ทุกๆวัน

แร้วเป๋าเป่าก้อจะมีของขวัญให้มี๊ๆอยู่ทุกเทศกาลด้วย

เป็นอย่างนี้อยู่ตั้งแต่มอสองจนจบมอหกเรยแหละ

โดยเฉพาะตอนมอห้าก้อเริ่มเขียนไดอารี่ อะ แบบว่า

เล่มใหญ่มากๆ ก้อกะเขียนทุกวันจนจบมอหกอะ ก้อหนา750แผ่นมั้ง

ขนาดเอสี่ หนักมากๆ แร้วก้อเขียนทุกวันจิงๆ หน้าแรกนี่แฮปปี้มากๆ

แต่บางวันที่รุ้สึกว่าเหนื่อยจนม่ายอยากเขียนก้อมีแต่ก้อเขียน

บางวันก้อแฮปปี้มากๆ บางวันก้อเส้ามากๆ ม่ายรุ้มี๊ๆยังเก็บไว้ป่าว

วันที่ให้นี่เขินมากๆ กลัวมี๊ๆจะบอกว่าไม่เอาด้วย ถ้าเป็นงั้นคงเส้ามาก

แต่มี้ๆก้อรับไป ก้อรุ้สึกว่าเริ่มเยอะไปแร้ว จบแร้วดีกว่า

สุดท้ายก้ออยากบอกว่า เป๋าเป่ารักมี๊ๆมากๆเรย แร้วก้ออยากบอกว่า

เสียใจมากๆที่มี๊ๆพยายามตีตนออกห่างในช่วงหลัง โดยเฉพาะ

ตอนหลังๆนี่ แบบว่าไม่ยอมถ่ายรูปกับเป๋าเป่าเรย

ครั้งที่สองที่เจอปฏิเสธนี่ เกือบร้องไห้ตรงนั้นเรยอะ

ครั้งแรกนี่ก้อรุ้สึกแย่มากๆแร้ว แต่ก้อบอกกับตัวเองว่า

มี๊ๆคงไม่ชอบถ่ายรูปมั้ง แต่อยู่ไปอยู่มาก้อรุ้อะนะว่าไม่ใช่

ครั้งที่สองเรยรุ้สึกแย่สุดๆ แต่ก้อไม่เคยบอกเรื่องนี้กะมี๊ๆ ซะที

อยากให้มี๊ๆมาอ่านมั่งจัง แต่อย่าเรยเด๋วจะรุ้สึกไม่ดีป่าวๆ

เด๋วว่างๆโทรหามี๊ๆดีกว่าไม่โทรหานานมากๆแร้ว แบบว่าเกรด

ไม่ค่อยดีเรยไม่กล้าโทรหากะว่าดีกว่านี้แร้วจะโทรอะ

 

 

ปล.รักและคิดถึงมี๊ๆเสมอนะคะ

                                                                              เป๋าเป่า

 

                                                                  

                                                                   

                                                                                                

ฮาโหลๆๆ

ก้อวันนี้ว่างๆเรยแอบแว้บไปดู บลอคเทพมาอะนะ

ก้อเหนว่าเขียนน่าสนใจดีเรย

เอามาเขียนบ้างดีกว่า อ่าอ่าอ่าอ่า

---

เราว่าวันๆเราไร้สาระกว่าเทพเยอะเรยอะ

อืมมมมมมมม ชีวิตประจำวันของเป๋าเป่าก้ออออออออ

3.00-11.00                                              นอน น้อน นอน นอน

12.00-20.00                                            หาเรื่องออกจาบ้าน ไปแถวสยาม มหาลัยอะ

                                                                 ครายเจอเราลากไปก้อแย่หน่อยนะ เหอๆ

                                                                ขอโทดละกานนะ โดยเฉพาะปอน

 16.00-18.00(เฉพาะวันนัดสันบ้าน)           ไปเต้นแร้งเต้นกาแถวหลังพระรูปหนะ

17.00-22.00(เฉพาะวันอังคารกะพฤหัส)      ถ้าวันไหนตรงกะซ้อมสันบ้านก้อเลื่อนเปน

                                                                 หกโมงอะ ตอนนี้จะไปซ้อมวอลเล่ย์

                                                                 แร้วก้อกินข้าวฟรี อิอิ พี่ๆใจดี๊ใจดี

20.00-3.00                                               เปิดโน้ตบุค ออนเอ็มคับผม

 

<

 

---

                                         

                                              หมดละๆชีวิตประจำวัน ม่ายมีรายเรยอะเหนมะ

                         อืม  อ่านแร้วก้อเม้นบ้างเถอะนะ จะได้มีกะจัยจะเขียนไง

                                                           แต่ช่วงนี้เหงาจิงๆแฮะ แย่จัง

            

รุ้สึกว่าวันนี้จาดวงมะดีเรย

เริ่มจากครูสอนขับรถเบี้ยวม่ายมาซะงั้น

ไปนั่งรอหง่าวๆที่แอมป์

รอเจ้กะกลอยอะก้อมาก่อนซะงั้น

กินข้าวที่เช้ายันเย็น

มะระก้อข๊มขม

กลับคณะก้อม่ายมีรายทาม

จิงๆคิดว่ามีรายทามเต็มที่

แต่เจอเบี้ยวซะงั้น

เรยต้องมานั่งหง่าวดูเจ้ทามงาน

ไอ้ยุงบ้าก้อกัดซะคันทั้งตัวเยย

แร้วก้อต้องเดินบากหน้าไปตามกลอย

ที่กะลังซ้อมลีดอยู่อีกซะงั้น

สุดท้ายสามสาวก้อขึ้นแทกซี่

ไปท่าพระจันทร์กัน

ยังดีนะที่รถม่ายติดอีก

พอมาถึงก้อเดินกันซะแปดรอบสิบรอบ

ม่ายมีเมื่อยซะงั้นอะ

แร้วดวงก้อไม่ได้ดีขึ้นเร้ยยยยยย

อยากได้กางเกงก้อใส่ม่ายได้ซะงั้น

เดินเปนสิบรอบเข้าทุกร้านแร้วมั้ง

แต่ได้เสื้อกลับมาตัวเดียว

กะกรอบมือถืออีกอันซะงั้น

แถมขากลับดันไปโทตามน้องจิว

ให้มารับซะงั้น

โททุ่มนึงน้องจิวมาสามทุ่ม

รอกันอ้วกเรย

ถึงบ้านเคราะห์ยังไม่หมด

อาม่าร่วมด้วยช่วยกัน

สวดยับไปอีกหลายบทเรยยย

หูชาเรยเรา เส้าเจรงๆ

ยังไม่พอต้องมาทำกับข้าวให้น้องกินอีก

กว่าจาเสดแทบตาย

แร้วก้อต้องรีบๆมาออนเอ็มซะงั้น

เพราะเด๋วชวดปอปกะเจ้กะกลอย

แร้วตารางเรียนม่ายตรงอีก

แร้วคราวนี้คงซวยหนักของเจรง

พอมาจัดตารางเรียนก้อมีเรื่องให้ปวดหัวอีก

โอ้ยยยยยยยยยยยยยยย

เส้าเจรงวุ้ยวันนี้วันบ้าอารายฟระ แง้งๆ

ม่ายมีอารายดีเรยซะงั้น

วันที่27อุตส่าไปแบบว่ากะว่าสายแร้วนะ ก้อไปถึงราวๆ11โมงอะ แต่เกรดก้อยางม่ายออก เรยไปกินติมบันชี พี่น้ำเลี้ยงด้วย อิอิ ขอบคุนค่ะ กลับมาก้อยางม่ายออก ก้อ รอ รอ รอ รอ รอ กว่าจาออกบ่ายสองก่าๆมั้งงงงงงงงงงงงง แร้วก้อโคดเส้าอะ เกรดออกมาแบบผิดคาดเรย คิดว่าไม่บีก้อบีบวกละว้า แต่ออกมาเปนซีซะงั้น แร้วหมาเกลื่อนเรยอีกตะหาก อย่าง งง อะ แร้วก้อไปส่งเจ้ที่หอกลาง แร้วเจ้ก้อวนไปส่ง ที่สามย่าน555 แร้วก้อไปนั่งเล่นดอทกัน เราอู่ป๊อปจินกะหวินเฟรดแทนโดม เชื่อม้า ว่าฝั่งเราชนะ555 แบบว่าอีกฝั่งแรนดอมตัวเล่นอะ อิอิ แร้วก้อไปกินข้าวกันแต่ป๊อปกลับบ้านก่อน เราสั่งแกงป่ากะสเต๊กเหอะไม่ได้เข้ากันเรยอะ แต่ก้ออร่อยดีนะ แต่เจริญอร่อยกว่าอะอืมลืมไป วันนี้กินอ้วนผอมอะนะ แร้วจินนี่ก้อไปส่งบ้าน แร้ววันที่28ก้อออกมาเลือกภาคสรุปว่าเลือกกกกกก เคมี ไฟ แร้วก้อ โลอะ อืมมมมมมมม เครียดนิดๆ พอเลือกเส็ดก้อมาเดาะบอลกะเยน จินนี่ โดม แร้วก้อมีอิสด้วย แร้วก้อไปสยามไปกินฟูจิ ช่ายมีกลอยตามไปเปนป๋าเลี้ยงซูชิด้วย แร้วก้อไปซื้อซีดีพี่บอยตรัยเปนเพื่อนกลอย แร้วก้อไปกินติมกัน ที่ซเวนเซ่นสยาม แร้วก้อกลับบ้านจินนี่ไปส่งเหมือนเดิม กลับถึงบ้านก้อรีบอาบน้ำนอนเรยอะ แบบว่ากลัวไม่ตื่น555 เรยนอนซะสองทุ่ม แร้วก้อตื่นมาตีห้าครึ่ง อืมช่าย อีตาลุงบ้าดันโทมาตอนสี่ทุ่มง่วงจาตาย เชอะๆ แร้วก้อไปเจอพี่แซมกะอู่ที่สะพานตากสิน กินก๋วยเตี๋ยวกันก่อนที่แถวๆนั้นแหละ แร้วก้อนั่งรถเมล์ สาย75ไปที่วัดกัน ไปถึงก้อยืนเอ๋อๆกันอยู่นานเรย 555 แบบว่าม่ายมีครายจำหน้าป๊าเจ้ได้ เหอๆ พออะไรเรียบร้อยละ ก้อได้งานทำเรย พอทำกันพักนึงก้อเจออีกกลุ่มนึง มีเกย์ เหี้ย ทีมแร้วก้อพี่น้ำ แร้วก้อไปฉะเชิงเทรากัน หลับกันทั้งขาไปขากลับเรย 555เจอถ่ายรูปกันถวนหน้า อิอิ แร้วกลับมาก้อไปเที่ยวหออู่กะพี่แซม แร้วสรุปว่า อู่ก้อมาส่งที่บ้านอะนะ กลับมาถึงก้อง่วงสุดๆ หลับเปนตายเรย เพิ่งตื่นตอนเกือบๆเที่ยงนี่แหละ คัยอ่านเส็ดแร้วม่ายเม้นขอให้ท้องไส้ปั่นป่วน เหอๆ สาธุ

                 ปีใหม่แร้วก้อหวังนิดนึงว่าจะมีอะไรใหม่ๆดีๆผ่านเข้ามาในชีวิตบ้าง

ปีที่แร้วนี่ยุ่งเหยิงไปนิดส์ แต่ก้อถือว่าโอนะโดยรวมๆอะ

ก้อได้รุ้จักเพื่อนใหม่ๆเต็มเรยยย น่ารักๆทั้งน้านนนน

ขอบอกว่ารักเพื่อนๆทุกๆคนเรยนะจ๊ะ รักมากๆเรย

อย่าม่ายสิห้ามหนีเราไปไหนนะ อิอิ

แร้วเราก้อหวังว่าปีนี้คงจะมีอะไรดีๆมากกว่าปีที่ผ่านมาอะนะ

แต่ยังไงก้อนะปีนี้ตลกดีได้เพื่อนใหม่ด้วย

อยุ่ๆก้อโทรมาบอกว่าเปนเพื่อนคนในกรุ๊ป

 ไอ้เราก้ออยากรุ้จิงๆว่าเพื่อนคัย นี่ยางไม่รุ้เรยนะเนี่ย

เส้าฮือๆ รุ้แต่ชื่อไปป์ เพื่อนคัยบอกเรามานะ ฮืมๆ

แต่ก้อช่างมันเหอะ ก้อมีคนฟันธงว่าเราเดาไม่ถูกอยู่แร้วนี่

ไม่เดาแร้วก้อด้ายเชอะๆๆๆๆ แง้วววววววว อยากรู้ๆ

อืมช่างขอแก้ข่าว ขวัญโว้ยยยยย เรากะพี่แบงค์ม่ายด้ายเปนอารายกาน

เร้ยยยยยยยยย กะคัยก้อม่ายด้ายเปนทั้งนั้นแหละ

รับรองโสดสนิดตลอดกาล 555 ต้องขอโทด หนุ่มๆล่วงหน้าน้า
แต่ที่บ้านม่ายอนุมัติง่า อิอิ ^^